شب پاییز

دارم اشک میریزم آزرده هستم و آدم وقتی آزرده میشه میخزه تو کنج خودش اینجا هم گوشه ی دنج من هست هر چند که اینجا هم نمیتونم راحت صحبت کنم فردا دارم میرم مسافرت جایی که دوست ندارم با آدمایی که نمیدونم باهاشون خوش میگذره یا نه سر جمع دو سه هفته هست که میشناسمشون دارم میرم فقط به یه دلیل میخوام خودم خودم رو از این وابستگی نجات بدم میخوام خودم رو درمان کنم دور از شب پاییز...

وقتی چراغ را خاموش کنم و شب بخیر بگویم و در اتاق راببندم بر میگردم و اینبار شاید بیشتر بمانم و مستمرترخب چیز های زیادی وجود دارد وقتی پیاده روی میکنم هزار حرف در سرم می آید که میخواهم بنویسمشان اما هنگامی که شب فرا میرسد همه را فراموش میکنم اصلا هنگامی که تایپ میکنم اینگونه است اینقدر این درست نوشتن کلمات با این کیبرد کوچک حواسم را صرف خود میکند که اصلا یا شب پاییز...